Vorige maand ben ik terug gekomen van een bijzondere vakantie waarin ik een ontmoeting heb gehad met een innemende, vriendelijke indiaan. Hij vertelde me dat zij hun tijd anders beleefden dan westerlingen. Voor hen is er maar één tijd, de tijd van wat er op dit moment is: De tijd van eten als je honger hebt, de tijd van slapen als je moe bent. Hiervoor, zo zei hij, hebben we geen horloge nodig.
Terug van vakantie wil je dit gevoel van tijd en ruimte meenemen naar je dagelijks leven. Uit vrees het te verliezen zien veel mensen er tegenop om weer aan de slag te gaan. “Moet ik weer van alles.” Alleen al door deze gedachte, komt de stress weer in het lichaam. Ik stel voor om het dit jaar anders te doen, om samen met mij, de lichtheid van de vakantie mee te nemen naar je werk, gezin, vrienden en dus naar het dagelijkse leven. Te leven volgens jouw tijd.
Is het echt onmogelijk om je vakantiegevoel mee te nemen naar je dagelijkse leven? Het ligt er vaak niet aan dat je je werk niet leuk vindt. Maar juist aan de angst meegesleurd te worden door je werk, je gezin, vrienden en zo de zeggenschap over je tijd en ruimte kwijt te raken. Je bent gewend om zodra het werk begint je er in te storten en je te laten leiden door je gevoel van verantwoordelijkheid, waardoor je jouw vrije gevoel snel kwijt bent.
Goede voornemens
Deze keer heb je je voorgenomen het anders doen. Voor de vakantie heb je al je werk afgerond, je hebt zelfs al voorwerk gedaan, je hebt vrije tijd ingepland in je agenda en je hebt de tips overgenomen uit het tijdschrift wat je hebt gelezen tijdens je vakantie.
Ondanks je goede voorbereidingen komt het gevoel van weerzin en angst toch weer boven zodra je er aan denkt.
Het lijkt wel of je energie voornamelijk gaat naar het scheppen van voorwaarden en dat je niet toekomt aan genieten.
De waan van de dag
Ik heb dit zelf ook. Dagelijks komt er zoveel informatie op me af dat het moeilijk wordt om me er niet door te laten leiden. Zodra ik de krant opensla lees ik op angst gebaseerde artikelen. (Pas op voor de griep(prik), pas op voor de recessie). Vrienden bellen dat ze het leuk vinden om af te spreken. Voor ik het weet staat mijn agenda vol met leuke afspraken en vraag ik me af waar die tijd voor mijzelf gebleven is.
Leuke initiatieven die je had doorgeschoven tot na je vakantie voelen ineens niet meer leuk, maar als 'moeten'.
Je krijgt aanbiedingen van cursussen die je beloven je voorgoed te bevrijden van je ego. Goeroes, die je vertellen hoe dit te doen. Verlichting wordt beloofd als je maar doet wat zij zeggen. Met andere woorden: Je moet iets doen, want zoals je bent is niet voldoende.
Dat is wat we willen horen. “Zeg me wat te doen, dan voel ik me beter.” We vertrouwen niet op ons eigen weten.
Je kunt geen ruimte voelen en relaxed blijven als je uitgangspunt is: 'ik moet wat doen'. Zonder te relativeren en afstand te nemen van wat er op je af komt, blijf je maar doorgaan en ervaar je geen moment rust. Ieder moment dat je een lijstje hebt afgewerkt ontstaan er weer nieuwe dingen die je 'moet' of 'wilt' doen. Zoals mijn moeder vroeger zei: “Het is net als bij een wasmand, op het moment ik alles heb gewassen, is er al weer nieuwe was. Het is nooit klaar.”
Kiezen voor je eigen tijd
Door je focus te leggen bij je eigen wensen en deze als richtinggever te gebruiken ontstaat er ruimte en creëer je je eigen tijd. Dit betekent keuzes maken. Het begint met je heel bewust te richten op de dingen waar jij blij van wordt. Stel je open voor alle mogelijkheden, zet ze als het ware voor je in de lucht. Laat belemmerende ideeën waar je aan moet voldoen, omdat je dat zo gewend bent of omdat het zo zou horen, los.
Durf te kiezen voor wat je graag wilt en heb het lef om het oude te laten vallen. (Ook al ben je er nog zo mee vertrouwd)
Kiezen betekent: Iets loslaten en voor je verlangens gaan. Dat geeft rust.
Geniet van wat je doet
Wat mij erg helpt is het besluit me maar op één ding tegelijk te richten, hier helemaal voor te gaan en er van te genieten. Ik doe alleen maar waar ik (weloverwogen en uit vrije wil) voor gekozen heb. Als het niets doen is, geniet ik van de ontspanning. Als het werken is voel ik me tevreden met deze inspanning. Weerstand en schuldgevoel kosten alleen maar energie. Niets doen of werken met bewust gekozen inzet, levert juist energie op, dat is genieten. Op zo'n moment lijkt het alsof de tijd sneller gaat. Dus beleving van tijd is relatief. Het is afhankelijk van hoe jij het beleeft.
Eigen keuze
Alleen jij kunt voor jezelf kiezen wat op dit moment belangrijk is. Een ander kan dat niet voor jou. Dit betekent dus dat jij het ook niet voor een ander kunt. Dat geeft ruimte! Het ontslaat je van de verantwoordelijkheid het voor de ander te moeten weten of te moeten doen. Wanneer jij jezelf helemaal draagt, hoeft niemand meer voor jou te denken en andersom. Als we allemaal onze eigen plek innemen, dan vulen we ons dagelijkse leven in met werkzaamheden die onze interesse hebben en waarin onze kwaliteiten liggen. Dan blijkt dat ieder van ons nodig is. We zijn met elkaar verbonden.
Vertrouwen op wie je bent en op wat er is
Het begint bij de keuze die je van binnenuit maakt, dat jij jezelf mag zijn, dat je klopt zoals je bent geboren. Je hebt niets te verbergen, je hoeft je niet anders voor te doen. Er hoeft niets bij of af. Dit is het en dit is perfect. Zo ook voor het moment waarin je nu zit. Dit is wat er nu is. Dit is perfect voor nu. Met gedachten veroordelen we het moment, maar het is er en het is er nu. Door je niet meer te verbinden met het verleden of de toekomst, geef je je over aan het moment van nu. In deze tijdloosheid is alles perfect en zie je de vrijheid, ruimte en liefde die hierin schuilt.
Liefde voor het leven zelf
In dezelfde vakantie zag ik een interview met een man genaamd James Gilliland. Hij vertelde over zijn bijna-dood ervaring. Het licht, de liefde en het groter bewustzijn waarin hij zich bevond was overweldigend. Hij ervaarde het als de meest liefdevolle, vreugdevolle energie die men zich kon voorstellen. Als vanzelf kwam hij in gesprek met het grote bewustzijn, waarvan hij voelde zelf onderdeel te zijn. Hij vroeg wat hij moest doen om hier te kunnen blijven. Als antwoord kreeg hij: “Je kunt niets doen voor dat wat er altijd is, vrij van voorwaarden.” Vervolgens vroeg hij: “Hoe kan ik dit dienen?” Daarop werd aan hem de vraag gesteld: “Wat maakt jou het meest gelukkig?” Zijn antwoord hierop was dat hij het liefst terug wilde naar zijn leven om nu werkelijk te gaan doen waarvoor hij was geboren.
Een mooi verhaal over dat het we het grootste geluk vinden in het gehoor geven aan wie wij zijn.
Het is net zo vanzelfsprekend als dat de lucht vrij is, die we inademen, zo is ook de liefde en het bewustzijn vrij en onvoorwaardelijk beschikbaar voor ons allen. Door het leven van in de waan van de dag, zijn we het contact hiermee verloren. Ik nodig je uit om op dit moment hier even bij stil te staan. Je volledig en heel bewust te realiseren dat de liefde en de vreugdevolle energie er nu voor jou zijn, vrij en onvoorwaardelijk. Wanneer je je hierop richt, valt de macht van de angst weg. Er is alleen maar nu. We hoeven niets te doen, we hoeven nergens naartoe te bewegen, het is er, nu, voor ieder van ons aanwezig.
Leven in lichtheid
De zon waar we op dit moment van genieten, het licht, de temperatuur, het buiten zijn en het namijmeren van de vakantie, maken dat het makkelijker is te relativeren. Het voelt allemaal nog licht aan. Geniet van deze energie en kies ervoor het bewust mee te nemen. Kies voor de lichtheid, het vertrouwen dat je goed bent zoals je bent. Net zoals de situatie waarin je je nu bevindt. Kies ervoor je open te stellen voor deze onvoorwaardelijke liefde, de vreugde en de tijdloosheid van ieder moment. Gun jezelf deze actieve, positieve en open houding naar het leven.
Ik weet het, eigenlijk weten we het allemaal al lang. Ik vraag je nu alleen om heel bewust een keuze te maken. De rest gaat vanzelf, daar hoef je niets voor te doen.
© Copyright september 2009 Maan Ballemans