Pleidooi voor geluk [11]

Ieder nieuw jaar wensen wij elkaar een gelukkig nieuw jaar toe. Eigenlijk zeggen we hiermee dat de ander (nog) geen geluk heeft, anders hoef je het niet meer te wensen. Het zit ingebed in onze gedachtegang dat geluk onbereikbaar is of alleen kortstondig kan zijn. Alsof het niet voor ons is weggelegd. Vervolgens ontkennen we het gemis aan geluk door onszelf voor de gek te houden. We zeggen dat we het hebben gevonden in aanzien of we praten het gemis goed door te zeggen dat het ons daar niet om gaat. Ook zijn er stromingen die vertellen dat de gehechtheid aan geluk ons in de weg staat voor de beleving ervan of dat geluk alleen is weggelegd voor 'verlichte' meesters.
Dat we er allemaal naar verlangen moge duidelijk zijn.
Geluk ten volle ervaren vraagt om een actieve houding. Geluk is er altijd. Het vraagt lef om gelukkig te zijn en je er voor open te stellen. Zeg 'ja' op dat wat er op je pad komt. Ik ben er van overtuigd dat geluk voor ieder van ons is weggelegd. Het is aan ons om het te pakken.

Zie mij, hoor mij, voel mij...
Als kind krijg je niet van je ouders waar je zo naar verlangd: volledig gehoord, gezien en gevoeld worden zoals je bent, zonder aan voorwaarden te hoeven voldoen. Dit heeft invloed op je beleving van geluk. Als kind en later als volwassene denk je dat als je maar beter je best gaat doen, je wel gezien zult worden. De hoop dat je invloed hebt op wanneer je ouders je eens echt zullen zien, is van levensbelang. Zonder deze hoop zou je niet verder kunnen leven. Je weet ook dat je ouders hun best hebben gedaan. Ze deden alles wat in hun vermogen lag. Dat dit voor jou niet voldoende was of niet het juiste was, konden zij ook niet helpen. Dus wat heeft het voor zin om nog meer te vragen? Wat dan de enige mogelijkheid lijkt is nog meer je best doen in de hoop alsnog te krijgen wat je wilt.
Ieder kind zal zijn ouders in bescherming nemen. Dit is een overlevingsmechanisme. Je kunt immers niet leven met de gedachte dat jij, zoals je bent, het niet waard bent om van te houden. Uit onderzoek blijkt dat hoe slechter het contact van de ouder, hoe loyaler het kind zal zijn naar de ouder. Wanneer je structureel niet wordt gezien en dus niet krijgt wat je verlangt, ervaar je teleurstelling op teleurstelling. Zo kan een diepe overtuiging ontstaan dat het geluk niet voor je is weggelegd. Je creëert een leven dat overeenkomt met dat wat je jezelf volgens die overtuiging waard vindt.

Stop met je best te doen
Aangezien het onmogelijk is om helemaal gezien te worden door je ouders kent iedereen in meer of mindere mate het gevoel, het geluk niet waard te zijn. In het dagelijkse leven bevestigen we elkaar hierin door te zeggen dat we het niet nodig hebben, dat geluk onbereikbaar is of we zeggen ons gelukkig te voelen door het bereiken van doelen zoals een baan, welstand of aanzien. We raken zo totaal de weg kwijt en denken dat als we er maar hard genoeg voor werken we het misschien zullen bereiken. Maar zou het geluk niet juist in het loslaten van al deze pogingen en doelen zitten? Je bent het gewoon waard om gelukkig te zijn, anders was je niet geboren.

Geloof jij wat je wilt?
Jij: Ik wil gelukkig zijn.
Het universum: Geloof je dat je gelukkig kunt zijn?
Jij: Eigenlijk niet.
Het universum: Geloof in mijn werkwijze heeft alles te maken met het geloof in jezelf. Als jij niet gelooft dat je gelukkig kunt zijn, hoe kan ik je dan helpen? Je zult alles wat ik geef niet herkennen en ook nooit open kunnen ontvangen.
Jij: Maar ik kan pas geloven als ik het heb gezien. Hoe kan ik in iets geloven waarvan ik het bestaan niet ken?
The Deeper Secret: Het universum spant pas samen als jij de eerste stap zet. Jij zet in beweging. Het universum volgt jouw geloof. Ervaring volgt geloof, geloof volgt ervaring.

Uit het boek: De Deeper Secret van Annemarie Postma

Geluk als doel op zich
Ik ben er van overtuigd dat we hier op aarde zijn om gelukkig te zijn. Het kan nooit de bedoeling zijn dat we op aarde zijn om ons zoveel mogelijk ellendig te voelen en dan te sterven. De ervaringen die we in ons leven meemaken kunnen ons pijn doen. Het kan lijken dat we gestraft worden voor onze verlangens, zoals o.a. de kerk ons wil laten geloven. Wat een mooie is manier om ons klein en behoeftig te houden en zo de macht in handen te houden. Ik denk dat pijnlijke ervaringen die we meemaken in ons leven, het ons niet makkelijk maken maar ons wel de mogelijkheid geven ons te laten ervaren wie we werkelijk zijn: ik ben. (niet meer en niet minder)
Als we kijken naar de natuur om ons heen zie je dat ze niet oordeelt. Deze natuur zit in ieder van ons, wij zijn het zelf.
“Kijk naar de lelies op het veld”. Zij staan voor iets wat jij ook hebt: geen angst, niet bezig met morgen. Kijk eens hoe mooi ze zijn. Zo kun jij ook leven, alleen maar zijn. Je hoeft alleen maar te kijken naar de natuur, zij verloochent zichzelf niet. Wij mensen hebben de neiging het leven op te delen in goed en slecht. Terwijl de hoogste vorm van naastenliefde is: ik mag en jij mag ook.
Aristoteles (ca 380 v. Chr.) herkende dit ook, hij zei: “Geluk komt toe aan hen die in zichzelf genoeg zijn.”

Dankbaarheid
Je hoeft niet te wachten tot het op je pad komt, geluk is er altijd, het vraagt alleen van je om je er voor open te stellen. De sleutel hiertoe is dankbaarheid, want dankbaarheid werkt als een krachtige magneet. Het is een belangrijk principe om te ontdekken: meer trekt meer aan!
En nu hoor ik je zeggen: hoe moet ik me dankbaar voelen terwijl ik deze pijn en tegenslag heb? Ik herken wat je zegt, maar weet dat dankbaarheid, ondanks de ellende die je doormaakt een keuze is die je ieder moment kunt maken. Het is je open stellen voor dat wat er wel is.
Stel je voor: een vriendin van je maakt een moeilijke tijd door. Je wilt er voor haar zijn, maar alles wat je haar aanbiedt is niet goed. Ze moppert op alles en iedereen. Wat voel je voor deze vriendin?
Of je bent er voor een andere vriendin die het moeilijk heeft. Als je weg gaat bedankt ze je voor de aandacht die je haar hebt gegeven. Wat voel je voor de tweede vriendin?
Heb je de neiging om weer snel bij de eerste vriendin langs te gaan?
Ik denk dat je eerder geneigd bent de tweede vriendin vaker op te zoeken en haar jouw aandacht te schenken.
Zo zie je, dankbaarheid krijgt nog meer om dankbaar voor te zijn. Onthoud dit belangrijke principe en gebruik het! Wanneer je weerstand voelt om dankbaar te zijn, herinner je dan dit verhaal.

Open staan voor geluk vraagt:

Een actieve houding (zonder inspanning, want hiermee duw je het weg)
Ontspan, stop met je best doen
Heb mededogen met jezelf
Het vraagt moed. Wacht niet tot het op je af komt, maar stel je er voor open, durf het te ervaren.
Vraag je niet af: 'Is dit normaal, hoort dit?' Maar vraag jezelf af: 'Maakt dit mij blij? Word ik hier gelukkig van?'
Vertrouw er op dat het voor jou bestemd is, sterker nog, het is de bedoeling.

Het paradijs is niet 'hier-na' maar 'hier-nu'
Leef niet met verwachtingen en beelden uit het verleden of toekomst. Met andere woorden: leef in het 'nu', waarin je alle verwachtingen van jezelf en je omgeving loslaat. Aanvaardt volkomen wat er 'nu' is. Zeg tegen jezelf: “Ik wil dit moment niet dat het anders is. Dit moment is wat het is”. Door de situatie waarin je op dit moment verkeert volledig te accepteren en niet te willen veranderen, maak je je los van de wrijving die je in het verleden vast heeft gehouden in een negatieve gedachtespiraal. Je laat alle oude overtuigingen los. Wanneer je het 'nu' toestaat in je leven, ervaar je het geluk waarvoor je hier bedoelt bent. Volkomen vrij van iedere verwachting omarm je jezelf volledig, vrij van ieder oordeel.

Wij zijn zelf het universum. In ieder van ons zit deze grootsheid. Voor ieder van ons is het de bedoeling dit geluk te ervaren.

Moge 2009 het jaar zijn, waarop je 'ja' zegt naar je geluk. Laat het geluk toe in je leven. Het ligt op je te wachten, kijk maar...