Ik ‘moet’ loslaten

“Ik moet loslaten!” Een zin die ik mensen regelmatig tegen zichzelf of tegen anderen hoor zeggen, vaak uitgesproken met de nadruk op ‘moet’… Daar klinkt niet veel vrijheid in door.

Herfst

Herfst is de tijd van loslaten. De blaadjes laten de boom los. 
Juist in deze periode ontvang ik regelmatig mailings met goedbedoelde adviezen om los te laten, waarbij dan verwezen wordt naar de natuur: “Kijk maar naar de bomen”.
Loslaten wordt gepresenteerd als antwoord op al onze problemen. “Laat je al je gedachten, al je emoties en al je oordelen los, dan verdwijnen al je problemen”. Er wordt alleen niet bij verteld hoe je dit doet.

Loslaten geeft ruimte

Ik ben het ermee eens dat loslaten belangrijk is en veel oplevert. Wanneer je kunt loslaten geeft dat veel ruimte. Toch lukt het in het dagelijks leven vaak niet. Hoe laat je los op momenten dat je wordt meegevoerd door de waan van de dag? Dat is niet makkelijk, zeker niet als je vindt dat je dat wel ‘moet’ doen.

In ‘moeten’ zit weerstand

Je zegt niet: “Ik wil loslaten”. Nee, je weet alleen dat het goed is als je het zou doen, dus wordt het een actie die ‘moet’. 
Hier zit niet erg veel ruimte in voor jezelf. Je zegt dan eigenlijk dat ongeacht de omstandigheden, ongeacht je emoties en ongeacht hoe je je voelt, je ‘moet’ loslaten. Hoe denk je dat dit gaat werken?

Van moeten naar willen

Als ik ‘moeten’ tegen mezelf zeg, dan stagneert het. Dan kan ik geen beweging meer maken, met frustratie als gevolg. Loslaten vraagt iets anders. Het vraagt een liefdevolle en open houding naar mezelf, waarin mededogen een plaats heeft. En waarin ‘moeten’ plaats maakt voor ‘mogen’ en/of voor ‘willen’.

Toelaten van de weerstand

Als je dat doet, dan geef je aandacht aan dat wat er is en kun je de weerstand in jezelf herkennen. Zodra je die herkent kun je kiezen om ruimte te geven aan die weerstand. Precies aan dat wat je niet wilt (de weerstand) geef je ruimte, en kijk je ernaar met mededogen. Hoe tegenstrijdig het ook klinkt, het is juist door het geven van ruimte aan de weerstand dat je los kunt laten, in plaats van de weerstand te negeren of weg te duwen.

Herkennen en vastpakken

Loslaten impliceert dat er iets beperkends wordt vastgehouden, dat er iets in je is dat niet meer past. De eerste reactie voor velen is het te negeren, jezelf er van af te leiden in de hoop dat het dan vanzelf weggaat, of het te bevechten. Geen van allen is effectief, en het kost veel energie. Maar om los te kunnen laten, zul je eerst datgene wat je wilt loslaten moeten vastpakken. Dit vastpakken doe je door het te herkennen. Als je herkent wat je vasthoudt en het de ruimte geeft, dan stagneert het niet meer, dan kan het vrijelijk doorstromen.

Loslaten is toelaten

Eigenlijk is loslaten alleen maar je gevoel, je emoties en al het andere dat er is, toelaten. Dan houd je de energie van het oordeel of gedachte niet meer vast, maar laat je deze energie door je heen stromen, waardoor er weer beweging is. Net als het blad aan de boom…, het geeft over aan dat wat er is, het laat los, zodat er weer ruimte is voor nieuw leven.



Het leven stroomt door je heen

Kijk of je jezelf bewust kunt worden van de momenten waarin je jezelf afleidt van je gevoel, of waarin je je gevoel niet toestaat en wegduwt, of dat je in ‘moeten’ komt. Door je dit bewust te worden neem je al afstand van een patroon en wordt het makkelijker om dat wat je blokkeert toe te laten, zodat het leven weer in je mag stromen. Zonder ‘moeten’!
Succes!