Emoties zetten je op aarde

Emoties maken zichtbaar wat je raakt. Angst, verdriet, uitbundige vreugde… Ze laten onverbloemd zien wie je bent. Soms is het zo dat de omstandigheden niet veilig genoeg zijn ‘om jezelf in je emoties’ zichtbaar te maken. Dan trek je je bij voorkeur terug om niet geraakt te worden.

Ongemerkt kun je ook een oordeel vellen over je emoties. Door dit te doen, door er etiketten als ‘ongepast’ of ‘onvolwassen gedrag’ op te plakken, neem je afstand van je gevoel. Maar gevoelens die je niet wilt erkennen, kunnen je ziek maken.

Afstand nemen van emoties betekent eigenlijk afstand nemen van het leven. Dat gebeurt als je er niet op durft te vertrouwen goed om te kunnen gaan met situaties die op je afkomen. Door je emoties niet toe te laten, denk je controle te houden. Maar in werkelijkheid maak je je los van het leven zelf. Je scheidt je af van jezelf.

Maar wàt als je er voor zou kiezen om het leven toe te laten? Door emoties toe te staan –of het nu om lachen of huilen gaat– laat je de behoefte los om te sturen, te controleren. Dan kan het aardse leven zich bij je aandienen. En blijkt hoe verrassend eenvoudig het ineens wordt!

Of zoals een cliënt het treffend uitdrukte:

“Had iemand mij maar verteld dat mijn emoties mij de juiste richting wijzen dan had ik niet altijd geprobeerd ze te onderdrukken.”